MISSCHIEN…
Je denkt misschien dat je wat moet zeggen.
Je denkt misschien dat je me moet opvrolijken.
Je wilt me misschien weer zien lachen en genieten.
Je denkt misschien dat je me moet troosten en adviseren.
Wat ik vraag is dit: Wil je nog eens, en nog eens, luisteren naar mijn verhaal, naar wat ik voel en denk.
Je hoeft alleen maar stil te zijn, mij aan te kijken, mij tijd te geven.
Je hoeft mijn verdriet zelfs niet te begrijpen, maar als het kan slechts te aanvaarden zoals het voor mij voelt.
Je luisterend aanwezig-zijn zal mijn dag anders maken, en mijn leven verlichten.
Dit gedicht kreeg ik van een vriendin op de dag dat Jan 4 jaar (als hij nu nog in leven was) getransplanteerd zou zijn. Ik vond het zo’n mooi gedicht, dat ik die wilde plaatsen op Jan zijn weblog en misschien helpt dit voor de mensen die het moeilijk vinden om me aan te spreken.
juli 23, 2009 at 00:46
Oh wat mooi…en herkenbaar al is het op een heel andere manier,in gedichten kun je zoveel gevoel kwijt.
lieve stans en meiden wij denken veel aan jullie net als andersom bedankt daarvoor.
Lieve groetjes Marcel,Anita,Robin & Sanne.
augustus 15, 2009 at 22:31
wil je even laten weten dat ik het gelezen heb…..verdere woorden zijn niet nodig lijkt me……groetjes janine
september 1, 2009 at 14:06
Hoi Stans,
Wat een prachtig gedicht,
soms kan een gedicht zo veelzeggend zijn, je zou ze eigenlijk in een mooi schrift moeten schrijven.
Verder alles goed met jullie allemaal, denk vaak aan jullie maar zijn zelf ook nog zo bezig met alles,het lijkt soms of het verdriet
veel zwaarder voelt, het klinkt raar maar je zult het wel begrijpen.
We zullen elkaar zeker nog wel een spreken.
Groeten aan jullie allen, liefs Agnes
januari 31, 2010 at 12:08
lieve stans
wat een prachtig gedicht \
vandaag dacht ik eens aan jan , en aan jullie vieren meiden , straks een jaar ….
xxx albertje
juni 28, 2010 at 08:29
Hallo Stans…
Ik heb jullie verhaal indertijd regelmatig gelezen en af en toe een reactie geplaatst…Jan en ik hebben bij elkaar op school gezeten. Regelmatig schiet Jan door mijn gedachten en dan denk ik uiteraard ook aan jullie. Afgelopen januari is mijn vader overleden en ineens zie ik bij jou teksten staan die een hele andere betekenis krijgen. Dank daarvoor.
Ik wens jullie nog steeds heel veel sterkte en kracht om de dagen door te komen.
Groetjes Trea